پرتوها و سایه‌ها

فیلمی سنگین و در عین حال بسیار پرداخته‌شده درباره‌ی یکی از دردناک‌ترین فصل‌های تاریخ معاصر فرانسه؛ دوران همکاری با اشغالگران نازی. داستان واقعی ژان لوشر، روزنامه‌نگاری که رفته‌رفته به یکی از چهره‌های شاخص همکاری با رایش تبدیل می‌شود، و دخترش کورین، ستاره‌ی سینما که ناخواسته در همین بازی سیاسی گرفتار می‌شود، روایتی است از فروپاشی تدریجی اصول در سایه‌ی قدرت و منافع. آنچه فیلم را از یک بازسازی تاریخیِ معمولی متمایز می‌کند، نگاه پیچیده و بدون قضاوت ساده‌انگارانه‌اش به شخصیت‌هاست؛ به‌جای نمایش خیر و شر مطلق، فیلم به مکانیزم‌های خودفریبی، فرصت‌طلبی و توجیه‌های تدریجی می‌پردازد که آدم‌ها را قدم‌به‌قدم به سمت همکاری با ظلم می‌کشاند. بازی ژان دوژاردن در نقش ژان یکی از تاریک‌ترین و در عین حال ظریف‌ترین اجراهای کارنامه‌اوست. فیلم جسورانه از روایتِ متعارفِ «فرانسه‌ی مقاومت» فاصله می‌گیرد و همین جسارت، هم تحسین منتقدان را برانگیخته و هم بحث‌ها و جنجال‌هایی در فرانسه به راه انداخته است. تصویرسازی از سالن‌های مجلل پاریسِ اشغالی و تضاد آن با وحشتِ پشت‌پرده‌ی جنگ، فضایی خفقان‌آور و در عین حال بصری بسیار زیبا خلق کرده. به نظرم، فیلمی برای کسانی که به‌جای قهرمان‌سازی، دنبال روایتی صادقانه از سازش‌های اخلاقی انسان در برابر قدرت هستند می‌تواند دیدنی باشد. امتیاز من ۶ از ۱۰

با درود و احترام بسیار زیبا نگاشتید سرکار خانم ، دست مریزاد ! هر چه بگویم اضافه کاریست ، جز اینکه امتیاز من بعلت کارگردانی عالی و فیلم‌نامه‌ای که شخصیت پردازی فوق‌العاده‌ای را در مورد کاراکترهای اصلی اعمال نمود ۲ نمره از امتیاز شما بالاتر است. و در پایان هم همان جمله معروف که در فیلم به آن اشاره شد که اگر ما بجای آنها بودیم چه میکردیم … حسن ختامی بود بر ۲۰۰ دقیقه‌ خاطره انگیزی که این فیلم برای من ساخت. با سپاس از تمامی عوامل مای‌موویز