این فیلم دقیقاً همون چیزیه که از اسمش پیداست؛ یه بازی با کلیشهها! برخلاف اکثر فیلمها که قهرمان رو خیلی مثبت و شرور رو خیلی سیاه نشون میدن، این فیلم سعی میکنه به ما نشون بده که «شرارت» چقدر میتونه خاکستری و پیچیده باشه.
از نظر اتمسفر و حس و حال فیلم خیلی خوب تونسته یه فضای سنگین و گاهی گیجکننده بسازه که دقیقاً همون چیزیه که از یه داستان درباره «شرورها» انتظار داری. یعنی تو رو نمیذاره راحت باشی!
و البته از لحاظ شخصیتپردازی باید گفت نقطه قوت اصلیش همینجاست. شخصیتها فقط «بد» نیستن، بلکه آدمهایی هستن که دلیل دارن برای کارهای اشتباهشون. اینجوری تو هم گاهی باهاشون همذاتپنداری میکنی که خودش خیلی چالشبرانگیزه.
خلاصش که اگه دنبال یه فیلم اکشن پرتحرک و سریع هستی، شاید اینجا یه کم خسته بشی، چون بیشتر تمرکزش روی لایههای روانی و مکالمههاست تا انفجار و دنبال و گریزان.
و مخلص کلام اگر از این آدمایی هستی که دوست داری فیلمهایی ببینی که مغزت رو درگیر کنه و بعد از تموم شدنش نیم ساعت به سقف زل بزنی و به اتفاقات فکر کنی، حتماً ببینش. اما اگه دنبال یه چیز سرگرمکننده و ساده هستی که فقط وقت بگذرونی، شاید این فیلم برات یکم سنگین یا کلافهکننده باشه.
من به این فیلم امتیاز 6 از 10 رو میدم. دلیلش هم اینه که از نظر هنری و عمیق بودن خیلی قوی عمل میکنه، اما چون ریتمش یه کم کند میشه و برای همه با هم جور در نمیآد، نمیتونم امتیاز بالاتری بهش بدم.