آخرین فیلم های منتشر شده در سایت تاینی موویز

دو خانواده، یعنی استونمن‌ها که شمالی‌های مخالف برده‌داری هستند و کامرون‌ها که از زمین‌داران جنوبی به شمار می‌روند، سرنوشتشان به هم گره می‌خورد. وقتی سرهنگ نیروهای کنفدراسیون، بن کامرون، در جنگ اسیر می‌شود، پرستاری به نام الزی استونمن برای عفو او التماس می‌کند. در دوران بازسازی پس از جنگ در کارولینای جنوبی، کامرون گروه کو کلاکس کلان را پایه‌گذاری می‌کند و به مبارزه با پدر الزی که نماینده کنگره است و تحت حمایت آفریقایی-آمریکایی او، سایلاس لینچ، می‌پردازد.

کابیریای جوان توسط دزدان دریایی ربوده شده و به عنوان برده در قرطاج فروخته می‌شود. درست زمانی که قرار است او برای مولوخ قربانی شود، توسط فولویوس آکسیلا، یک جاسوس رومی خوش‌قلب، و برده قدرتمندش، ماچیسته، نجات می‌یابد. با سپردن کابیریا به زنی از طبقه اشراف، این سه نفر از هم جدا می‌شوند. در حالی که سرنوشت کابیریا نامشخص است، ماچیسته برای قهرمانی‌اش مجازات شده و فولویوس برای جنگیدن برای رم فرستاده شده است، آیا امیدی به تجدید دیدار قهرمانان ما وجود دارد؟

گریفیث داستان کتاب آپوکریفایی جودیت را برای سینما اقتباس می‌کند. در جریان محاصره شهر یهودی بتولیا توسط هولوفِرنِس، دیکتاتور آشوری، بیوه‌ای به نام جودیت نقشه‌ای برای پایان دادن به جنگ طراحی می‌کند، در حالی که مردمش از گرسنگی رنج می‌برند و تقریباً آماده تسلیم شدن هستند.

در سال‌های پایانی حکومت نرو، امپراتور مستبد روم، مارکوس وینیسیوس که یکی از افسران نرو است، عاشق دختر جوان مسیحی به نام لیجیا می‌شود و تلاش می‌کند او را به بردگی بکشد. محافظ لیجیا، اورسوس نجیب‌زاده و تنومند، تلاش می‌کند تا او را از چنگال وینیسیوس نجات دهد. وینیسیوس در تعقیب لیجیا، خود را در یک جلسه دعای مخفیانه در دخمه‌ها به رهبری پطرس حواری می‌یابد و وجدانش بیدار می‌شود؛ درست در همان زمان که نرو دستور آتش زدن روم را صادر می‌کند. شاهکار بزرگ انریکو گواتسونی به عنوان نقطه عطفی در سینمای حماسی، پایه‌های آثار عظیم و مجلل ایتالیایی را بنا نهاد. این فیلم تأثیر شگرفی بر فیلم کابیریا (۱۹۱۴) اثر جووانی پاسترونه و تعصب (۱۹۱۶) اثر دی. دبلیو. گریفیث داشت.

این شاعر برای مراقبت از سربازان مجروح جنگ داخلی به واشنگتن نقل مکان می‌کند، اما پس از جنگ، از «دوران طلایی» آمریکا سرخورده می‌شود. او پس از بهبودی از یک سکته مغزی ناتوان‌کننده، روزهای پایانی عمر خود را در کمدن، نیوجرسی می‌گذراند و در آنجا همچنان به نوشتن شعر ادامه می‌دهد.

والت ویتمن از دوران کودکی سخت و فقیرانه خود در لانگ آیلند و بروکلین برمی‌خیزد تا در سال ۱۸۵۵ شاهکار خود به نام «برگ‌های علف» را بنویسد؛ اثری که ادبیات را متحول می‌کند. در این مستند بسیاری از مشهورترین اشعار او مورد بررسی قرار می‌گیرند.