آخرین فیلم های منتشر شده در سایت تاینی موویز

مستندی بلند درباره زندگی و آثار بیل ریبین، مولف سینمای گرایندهوس ویسکانسین، با حضور مورخان، منتقدان و فیلم‌سازان، به همراه بازیگران و عواملی که با خود ریبین همکاری داشته‌اند.

کانتون نوشاتل، ۱۹۱۷ تا ۱۹۳۳. یک ساعت‌ساز جوان دلباخته زنی مرموز می‌شود. ژان و آنا با هم ازدواج می‌کنند، دیوانه‌وار به هم عشق می‌ورزند و تمام تجربیات زندگی را در کنار هم و با حمایت دوستانشان پشت سر می‌گذارند. ژان می‌خواهد یک ساعت ضدآب جدید اختراع کند و آینده امیدوارکننده به نظر می‌رسد. اما ناگهان به نظر می‌رسد آنا از بیماری عجیبی رنج می‌برد که هر روز بدتر می‌شود. آیا عشق ژان برای نجات او کافی خواهد بود؟

در اواخر دهه ۱۹۶۰، نسل پس از جنگ شروع به شورش علیه والدین خود کردند. این نسلی بود که از سرمایه‌داری ضدکمونیستی و دستگاه دولتی که در آن گرایش‌های فاشیستی می‌دیدند، ناامید شده بود. این نسل شامل اولریکه ماینهوف روزنامه‌نگار، هورست مالر وکیل، هولگر ماینس فیلم‌ساز و همچنین دانشجویانی چون گودرون انسلین و آندریاس بادر بود.

چهار جوان نئوفاشیست مردم محلی میلان را به وحشت می‌اندازند، در حالی که پلیس عمدتاً نادیده می‌گیرد و به طرف دیگر نگاه می‌کند.

به اعماق زندگی پترسون به عنوان یکی از بزرگان موسیقی جاز می‌پردازد و بر نژادپرستی که او در طول دوران حرفه‌ای خود مجبور به تحمل آن بود و همچنین تعهدش به راهنمایی و آموزش نوازندگان جوان‌تر تمرکز می‌کند.

موخی، برادر بزرگتر رحیم، از بردن او به مسابقه بزرگ بزکشی کابل خودداری می‌کند. رحیم تصمیم می‌گیرد خودش به آنجا برود. رحیم با هدایت عزرائیل، فرشته مرگ، مسیر سختی را به سمت کابل در پیش می‌گیرد.

دختر جوان و خجالتی به نام سلستینا از روستای کوچک خود به رم می‌آید تا به عنوان خدمتکار خانه مشغول به کار شود. بی‌تجربگی و ساده‌لوحی او باعث می‌شود که مدام کارفرمایان خود را تغییر دهد. همان‌طور که او از خانواده‌ای به خانواده دیگر می‌رود، با دیگر خدمتکاران رمی دوست می‌شود و به شدت عاشق یک لوله‌کش خوش‌تیپ به نام فرناندو می‌شود. اما فرناندو به سلستینا نمی‌گوید که در شرف ازدواج با زن دیگری است.

فیل گرابسکی، کارگردان برنده جایزه، در این مستند نگاهی تازه و جدید به محبوب‌ترین هنرمند جهان از زبان خود او می‌اندازد. مستند «من، کلود مونه» با استفاده از نامه‌ها و دیگر نوشته‌های خصوصی مونه، شناخت جدیدی از مردی ارائه می‌دهد که نه تنها تابلوی آغازگر جنبش امپرسیونیسم را خلق کرد، بلکه شاید تاثیرگذارترین و موفق‌ترین نقاش قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم بود. با وجود این موفقیت و شاید به دلیل آن، زندگی مونه داستانی گیرا از مردی است که در پشت بوم‌های درخشان و آفتاب‌خورده‌اش، از افسردگی، تنهایی و حتی افکار خودکشی رنج می‌برد. سپس، با تکامل هنر او و علاقه‌اش به باغبانی که به شکوه باغش در ژیورنی انجامید، شوخ‌طبعی، بینش و عشق او به زندگی آشکار می‌شود. این مستند که در پاریس، لندن، نرماندی و ونیز فیلم‌برداری شده، یک غوطه‌وری سینمایی در برخی از محبوب‌ترین و نمادین‌ترین صحنه‌های هنر غربی است.

مادرم فوت کرده است. نام او ماریا بود. ما، فرزندانش رائول و سانتیاگو، در میان وسایل به‌جامانده از مادرم صدها عکس از پدربزرگ مادری‌مان، از رجینا (خاله بزرگمان)، از مادرم، از پدرم و دیگران پیدا می‌کنیم. من از طریق این عکس‌ها و با کمک یک دوربین قدیمی که ارثیه پدربزرگم است، در طول چندین سفر به مکان‌هایی که آن عکس‌ها در آنجا گرفته شده‌اند، تلاش می‌کنم تا حافظه‌ام و خاطرات خانواده‌ام را بازیابی کنم و مانع از فراموشی آن‌ها شوم. در نهایت، ما باید به حافظه خود و به آنچه حفظ کرده‌ایم و از دست داده‌ایم بیندیشیم.

برای نخستین بار در تاریخ، آکادمی سلطنتی هنر در لندن با همکاری موزه هنرهای زیبای بوستون، خودنگاره‌های لوسین فروید را گرد هم می‌آورند. این نمایشگاه بیش از ۵۰ نقاشی، چاپ و طراحی را به نمایش می‌گذارد که در آن‌ها، این استاد مدرن هنر بریتانیا، نگاه بی‌پروا و مصمم خود را به درون خودش معطوف کرده است. لوسین فروید به عنوان یکی از نامدارترین نقاشان عصر ما، از معدود هنرمندان قرن بیستم است که با چنین تداومی به تصویر کشیدن خود پرداخته است. خودنگاره‌های او با پوشش دوره‌ای نزدیک به هفت دهه، بینش شگفت‌انگیزی از روان او و سیر تکاملش به عنوان یک نقاش ارائه می‌دهند؛ از نخستین پرتره‌اش که در سال ۱۹۳۹ کشیده شد تا آخرین اثرش که ۶۴ سال بعد خلق گردید. این پرتره‌ها در کنار یکدیگر، مطالعه‌ای جذاب در پویایی روند پیری و فرآیند بازنمایی خویشتن را به تصویر می‌کشند. این نمایشگاه به شدت گیرا، فرصتی بی‌نظیر برای مستند «نمایشگاه روی پرده» ایجاد می‌کند تا آثار یک عمر فعالیت این استاد بزرگ را در یک قاب به تصویر بکشد.