آخرین فیلم های منتشر شده در سایت تاینی موویز

صورت زنی که پشت جفتی دست ناپدید و دوباره ظاهر می‌شود. نورهای چشمک‌زن. ساختمانی خالی پر از راهروهای تاریک. طرح‌هایی که با نور و فیلم‌برداری با نوردهی طولانی در هوا ترسیم شده‌اند.

«من عکس‌های منظره را روی وجوه یک مکعب چسباندم و به صورت فریم‌به‌فریم از آن‌ها فیلم‌برداری کردم. به نظر می‌رسد که جعبه مدام در حال چرخش است، اما در حقیقت تنها ۹۰ درجه می‌چرخد. ترفند ایجاد این حس اساساً همان روشی است که در فیلم «فضایی» به کار رفت. هدف من برهم زدن آگاهی ما از فضا در حرکت از سه بُعد به سطح و بازگشت دوباره بود.» تاکاشی ایتو

ایتو یکی از فیلم‌سازان تجربی پیشرو در ژاپن است. او در سال ۱۹۸۳ از بخش هنر و فناوری مؤسسه طراحی کیوشو فارغ‌التحصیل شد و در دوران تحصیل، با فیلم «فضایی» در سال ۱۹۸۱ کار خود را آغاز کرد (ایناگاکی که جلوه‌های صوتی فیلم را ساخته نیز فیلم‌ساز و هم‌کلاسی او در مؤسسه بود). او هنرمندی بود که خیلی زود به استادی رسید.

در روم باستان، یک شاگرد ساده ارابه‌سازی درگیر کودتایی علیه سزار می‌شود. راحت‌الحلقوم یک مستعمره رومی در شمال آفریقا است که ژولیوس سزار برای گذراندن یک تعطیلات گران‌قیمت به آنجا آمده است. شورش در میان مردم محلی که رهبری را در شخص بن‌هور مارسل پیدا کرده‌اند، بالا می‌گیرد.

یک برنده جایزه نوبل در جستجوی خانه‌اش به شهر زادگاه خود بازمی‌گردد.

دوپهلویی‌های سیاسی، بازی‌های کثیف، میکروفون‌های مخفی، ماهواره‌های جاسوسی، شنود دفتر بیضی‌شکل رئیس‌جمهور و یک بمب هسته‌ای فروشی، همگی از عناصر این نگاه سریع، خنده‌دار و ترسناک به احتمالات موجود در عرصه‌های سیاسی امروز هستند. شان کانری در نقش پاتریک هیل، خبرنگار تلویزیونی، در یک تعقیب‌وگریز بین‌المللی بازی می‌کند تا دو سلاح هسته‌ای به اندازه چمدان را ردیابی کند و از شبکه پیچیده دخالت آشکار آژانس‌های دولتی آمریکا پرده بردارد.

در جریان یک کشتار یهودیان در لهستان در آستانه جنگ جهانی اول، گروهی از یهودیان از دست قزاق‌ها پناه می‌جویند. فراریان در یک مسافرخانه روستایی پنهان می‌شوند، در حالی که وحشت دارند هر لحظه ممکن است لو بروند.

یک ویولن‌نواز بااستعداد اما بی‌مسئولیت، زندگی مشترک خود را با الکلیسم و رفتارهای ضداجتماعی‌اش نابود می‌کند.

سه سکانس که می‌توانستند داستان‌های مجزایی را شکل دهند، به هم پیوند می‌خورند تا دیدگاه بزرگ‌تری درباره ماهیت واقعیت و سینما ارائه دهند. این سه اپیزود توسط یک گروه فیلم‌برداری در حین کار به یکدیگر متصل می‌شوند. در ابتدا، اعضای گروه معرفی می‌شوند که در حال ایفای نقش‌های دوگانه خود هستند؛ از یک سو مبلغان تحت حمایت دولت که حکومت و جامعه را ستایش می‌کنند و از سوی دیگر فیلم‌سازان مستقلی که روی فیلم خودشان کار می‌کنند. در بخش بعدی، آن‌ها در یک رستوران به دنبال مکان‌های مناسب برای فیلم‌برداری هستند که صاحب رستوران ترغیب می‌شود تا با لحنی طولانی و غم‌بار درباره زندگی فلاکت‌بار خود صحبت کند. در بخش پایانی، دو هنرور در پس‌زمینه یک صحنه، پشت میزی در یک رستوران نشسته‌اند. به تدریج برای یکی از آن‌ها روشن می‌شود مردی که با او سر یک میز نشسته، بیش از ۴۰ سال پیش در جریان جنگ جهانی دوم در یک اردوگاه کار اجباری نازی‌ها او را شکنجه کرده است.

داستان در میان جامعه اروپایی در یک کشور نامشخص در شمال آفریقا جریان دارد؛ مستعمره‌ای در آستانه ملی‌گرایی درست پیش از جنگ. ژولین روشل، دیپلمات فرانسوی، پس از ملاقات با کلودیلد دو واتویل، زنی با زیبایی مرموز، خود را کاملاً تسلیم و مسحور او می‌یابد. فرضیه محبوب اشمید مبنی بر اینکه عشق نوعی فرافکنی است، هرگز این‌چنین به تصویر کشیده نشده بود. آیا کلودیلد واقعاً همسر یک مقام فرانسوی است که اکنون در سیبری گرفتار شده؟ یا او همان هکاته، الهه جادوی سیاه و بلعنده پسران عربی است که دور از محله اروپایی‌ها با آن‌ها ملاقات می‌کند؟ تنها تصورات ما پاسخ این سوال را می‌دانند؛ برای دیگران، او فقط «زنی است که به شب چشم دوخته است». فیلم اشمید که بر اساس رمانی از پل موران (که شخصیت اصلی را بر اساس همسرش هلن خلق کرده بود) ساخته شده، به فضایی جادویی دست می‌یابد که در آن باورپذیری روان‌شناختی چندان مطرح نیست؛ فیلمی که خود را از درامی که به تصویر می‌کشد فاصله می‌دهد، درست همان‌طور که کلودیلد گریزپا به جنونی که خود برانگیخته پشت می‌کند.