آخرین فیلم های منتشر شده در سایت تاینی موویز

کلود یک قاتل قراردادی بی‌رحم و کاربلد است. هدف بعدی او که یک زن است، سخت‌ترین مأموریت او به شمار می‌رود.

«فاجعه به دست یک کودک چهار ساله» می‌تواند عنوان دیگری برای این درام پرتعلیق و طنزآمیز باشد. در این داستان، یک پسر بچه چهار ساله (با بازی محمد علیپور) در حالی که مادرش برای خرید بیرون رفته، با برادر نوزادش در خانه تنها می‌ماند. مادر به او سپرده است که در غیاب او شیشه شیر نوزاد را به او بدهد. با این حال، پسر ایده دیگری برای کار خود دارد و بیشتر شیشه شیر را خودش سر می‌کشد. گریه‌های نوزاد گرسنه همسایه‌ها را ترغیب می‌کند تا وارد آپارتمان شوند، اما در قفل است و کودک چهار ساله نمی‌تواند (یا به احتمال زیاد نمی‌خواهد) آن‌ها را راه دهد. با وجود چندین حادثه در آستانه وقوع، این پسر بچه مبتکر کارها را به اندازه کافی خوب مدیریت می‌کند (با کمک‌های گاه‌وبیگاه و توصیه‌های فریادزده همسایگان نگران) تا از بروز فجایع جدی جلوگیری شود.

پزشکی سخاوتمند از اینکه مردم یک جزیره کوچک تحت ظلم و بدرفتاری قرار دارند وحشت‌زده است، اما ظاهراً قادر به انجام کاری در این باره نیست، تا اینکه ورود یک زن جوان و مرگ یکی از دوستانش او را به اقدام وادار می‌کند.

بیلی بیگلو ۱۵ سال است که مرده است. او که اکنون پشت دروازه‌های بهشت ایستاده، مدت‌ها پیش از حق خود برای بازگشت یک‌روزه به زمین چشم‌پوشی کرده بود. اما وقتی می‌شنود که خانواده‌اش، یعنی همسرش جولی بیگلو و فرزندی که هرگز او را ندیده، با مشکل بزرگی مواجه شده‌اند، تصمیم می‌گیرد برای حل این مشکل به زمین بازگردد؛ اما پیش از رفتن، باید با تعریف کردن داستان زندگی خود، موافقت نگهبان دروازه را جلب کند. اقتباسی از موزیکال موفق برادوی اثر راجرز و همرستاین.

وقتی یک خرابکار بمبی را در قطاری پر از مین‌های دریایی کار می‌گذارد، مقامات از پیتر لینکورت، متخصص خنثی‌سازی بمب می‌خواهند تا اوضاع را کنترل کند، بدون اینکه بدانند او خودش با مشکلات بحرانی و انفجاری در زندگی شخصی‌اش دست‌وپنجه نرم می‌کند.

فیلم «ما همه قاتلیم» که در اصل «ما همه قاتل هستیم» نام داشت، توسط آندره کایات، وکیل سابق که از سیستم اعدام فرانسه متنفر بود، کارگردانی شده است. فیلم‌نامه شارل اسپاک هیچ تلاشی برای تطهیر چهار شخصیت اصلی (مارسل مولوجی، ریموند پلگرین، آنتوان بالپتره، ژولین وردیر) نمی‌کند؛ انگیزه‌ها هر چه که باشد، این‌ها همگی قاتلانی سنگدل هستند. با این حال، فیلم آیین سادیستی را محکوم می‌کند که از طریق آن این چهار مرد به پای گیوتین کشانده می‌شوند. در فرانسه، سیاست بر این است که هرگز به محکوم زمان اعدام را اعلام نکنند و سپس بدون هشدار قبلی ظاهر شده و قربانی را در حال دست‌وپا زدن و فریاد زدن به سمت نابودی بکشانند، بدون اینکه فرصتی برای آشتی با خود یا آفریدگارش داشته باشد. در پایان این فیلم تکان‌دهنده، مخاطب نیز به اندازه این چهار «شخصیت اصلی» احساس بی‌هویتی و مسخ‌شدگی می‌کند. این فیلم به شدت مورد انتقاد نهادهای مجری قانون فرانسه قرار گرفت، اما برنده جایزه ویژه هیئت داوران در جشنواره فیلم کن ۱۹۵۲ شد.

پیتر بوید، استاد دانشگاه، تلاش می‌کند تا با استفاده از یک شامپانزه آزمایشگاهی ثابت کند که در رشد رفتاری، محیط بر وراثت غلبه دارد و از این طریق شهرت حرفه‌ای و شخصی خود را نجات دهد.

در اوزاکای پس از جنگ جهانی دوم، یک زن میانسال با ورود دخترعموی جوان و پرشور شوهرش که برای فرار از یک ازدواج اجباری به خانه آن‌ها پناه آورده، مجبور می‌شود به زندگی کسالت‌بار و ازدواج خود نگاهی دوباره بیندازد.

در ژاپن پس از جنگ، میچیکو، زن جوان و سرخورده‌ای که در یک ازدواج بدون عشق گرفتار شده است، به پسرعموی جوان‌تر خود، تسوتومو، پناه می‌برد و این دو به هم نزدیک می‌شوند، اما تصمیم می‌گیرند رابطه خود را فراتر نبرند. در عوض، تسوتومو با تومیکوی طناز وارد رابطه می‌شود، زنی که هم‌زمان با شوهر میچیکو نیز رابطه دارد. وقتی میچیکو متوجه می‌شود که شوهرش او را رها کرده است، تصمیم می‌گیرد سرنوشتش را به دست خود رقم بزند.

داستان دو پناهنده متاهل که از یک حکومت دیکتاتوری گریخته‌اند؛ زندگی آرام آن‌ها در کشوری جدید و آزاد به دلیل راز تاریک شوهر غیرممکن می‌شود.