آخرین فیلم های منتشر شده در سایت تاینی موویز

رسیدن یک حواله پولی از طرف یکی از اقوام در پاریس، زندگی یک مرد خانواده سنگالی را از روال عادی خارج می‌کند. او با فساد، طمع، اعضای دردسرساز خانواده، مردم محلی و تغییر سبک زندگی سنتی‌اش به یک زندگی مدرن دست و پنجه نرم می‌کند.

گروهی از شخصیت‌های گوناگون سوار بر کشتی باری فرسوده کاپیتان لنسن بادبان می‌کشند تا از مشکلات مختلف خود فرار کنند. وقتی طوفانی سهمگین رخ می‌دهد، کشتی به دریای سارگاسو کشیده می‌شود و مسافران خود را در جزیره‌ای گرفتار می‌بینند که پر از جلبک‌های آدم‌خوار، خرچنگ‌های غول‌پیکر و کانکیستادورهای اسپانیایی است که فکر می‌کنند هنوز در قرن شانزدهم هستند.

همان فیلم با همان شخصیت‌ها، بازیگران و عوامل فیلم «من کنجکاوم (زرد)»، اما با صحنه‌های متفاوت و دیدگاه سیاسی متفاوت. تمرکز سیاسی در نسخه آبی بر روابط شخصی، مذهب، زندان‌ها و مسائل جنسی است. نسخه آبی بسیاری از مصاحبه‌های مربوط به آگاهی طبقاتی و عدم خشونت نسخه اول را حذف کرده است. زرد و آبی رنگ‌های پرچم سوئد هستند.

«کید»، یک هفت‌تیرکش بدنام، به همراه همکار مکزیکی‌اش آرمادیلو، در غرب پس از جنگ داخلی آمریکا به راه می‌افتند تا چهار بومی سرخ‌پوست را که به دوست‌دختر کید تجاوز کرده‌اند، پیدا کنند.

فیلمی نیمه‌اتوبیوگرافیک درباره زندگی مردی با شماره «۴۴». او با بوروکراسی اداری، ناپدری و نامادری آزارگر و سرکوب دولتی و اجتماعی مواجه می‌شود. در نهایت، او تلاش می‌کند تا به «بهشت گمشده» بگریزد.

مردی در یک آپارتمان شوم گرفتار شده است، جایی که به نظر می‌رسد هیچ‌چیز از قوانین طبیعت پیروی نمی‌کند.

فرانک به ملاقات دوستش جوزف می‌رود و جوزف او را با خرگوش‌های اصیل خود و همسرش مری آشنا می‌کند. فرانک بیشتر مجذوب این واقعیت تا حدی نگران‌کننده می‌شود که حصار باغ جوزف و مری کاملاً از انسان‌های زنده‌ای تشکیل شده که دست یکدیگر را گرفته‌اند.

وقتی برادر مردی ناپدید می‌شود، او به خانه ییلاقی و دورافتاده‌ای که برادرش آخرین بار در آنجا دیده شده سر می‌زند. در حالی که صاحب‌خانه در ظاهر رفتار دوستانه‌ای دارد و خواهرزاده‌اش این صمیمیت را بیشتر نشان می‌دهد، اما سایه سنگین افسانه لاوینیا مورلی، ساحره سیاه گری‌مارش، حس تهدید و وحشتی را در فضا پراکنده کرده است.

یک فیلم کوتاه موزیکال بریتانیایی محصول سال ۱۹۶۸ (۳۰ دقیقه) با بازی جودی هاکستبل و آنتونی می به کارگردانی داگلاس هیکاکس. این فیلم داستان مرد جوانی (می) را روایت می‌کند که با یک دوچرخه رالی RSW16 در منطقه همپستد لندن رکاب می‌زند. او پس از تصادف با یک بیلبورد تبلیغاتی، عاشق مدل مد زیبایی (هاکستبل) می‌شود که تصویرش روی آن نقش بسته است. برخلاف عنوان فیلم، منطقه بل‌سایز پارک در واقع در فیلم نشان داده نمی‌شود. تقریباً هیچ دیالوگ گفتاری در فیلم وجود ندارد و موسیقی متن تقریباً در تمام طول اثر شنیده می‌شود. ترانه اصلی این فیلم به یک اثر پرطرفدار برای میری ماتیو و انگلبيرت هامپردینک تبدیل شد. عنوان فیلم از فیلم فرانسوی «چترهای شربورگ» الهام گرفته شده است؛ اما به جز تم موزیکال، هیچ ارتباط واضح دیگری بین آن‌ها وجود ندارد.

در سال ۱۹۶۸، اوگاوا تصمیم گرفت گروه «اوگاوا پروداکشنز» را تاسیس کند و آن را در محل ساخت فرودگاه بین‌المللی ناریتا در منطقه‌ای به نام سانریزوکا مستقر کند. اوگاوا تصمیم گرفت شرکت خود را در رادیکال‌ترین روستا یعنی هتا مستقر کند. برخی از کشاورزان بلافاصله زمین‌های خود را فروختند؛ برخی دیگر به شدت اعتراض کردند و حمایت جنبش‌های اجتماعی را در سراسر کشور جلب کردند. آن‌ها با هم با پلیس ضدشورش که برای محافظت از نقشه‌برداران فرودگاه اعزام شده بود، درگیر شدند. فیلم «تابستان در سانریزوکا» اثری پر هرج‌ومرج است که آشفتگی آن، شور و اشتیاق و اقدامات واقعی روی زمین را به تصویر می‌کشد.