آخرین فیلم های منتشر شده در سایت تاینی موویز

داستان ناگفته تابستان سال ۲۰۰۳ در دانشگاه بیلور که تلاش برای سرپوش گذاشتن بر حقایق و فسادی را فاش می‌کند که به عجیب‌ترین رسوایی در تاریخ ورزش دانشگاهی تبدیل شد.

یک فیلم اسلشر در بستر شبکه‌های اجتماعی، با چاشنی ماوراءالطبیعه و سبک ترسناک بریتانیایی.

«در این فیلم دستمال زنی را خواهید دید که به مچ دست مردی بسته شده است، سر خوک به خوبی تراشیده شده، نوجوانانی که در مبارزه با ظلم خلاق‌تر از بزرگترهای خود هستند... با این حال، هیچ دیالوگی نخواهید شنید. کلمات مقدمه‌چینی نمی‌کنند، همراهی نمی‌کنند و تفسیری بر اکشن ارائه نمی‌دهند. این یک فیلم صامت نیست، بلکه فیلمی است که در آن تنها لحظات زندگی که برای نمایش سینمایی حفظ شده‌اند، لحظاتی هستند که مردم در آن صحبت نمی‌کنند. تماشاگر شاید آزادی تعبیر بزرگتری در آن بیابد و امیدواریم لذت خاصی از این کار ببرد.» (آلن کاوالیه)

داستان درباره یک قهرمان جوان است که پرستاران دوران کودکی خود را به یاد می‌آورد.

یک کلاس دانشگاهی پروژه عجیبی را آغاز می‌کند؛ آن‌ها با تکه‌تکه کردن یک مانکن، هر کدام یک بخش از آن را تزیین می‌کنند. نتیجه نهایی یک جسد ساختگی نفیس است که نامش را «جیگسا» می‌گذارند. پس از شبی پر از اعترافات در مستی، گروه این بدن بی‌جان را می‌سوزاند، اما تاریک‌ترین رازهای آن‌ها برای آزارشان بازمی‌گردد؛ چرا که ساخته دست آن‌ها از خاکستر برمی‌خیزد و تک‌تک سازندگانش را هدف مرگی وحشیانه متناسب با ترس‌های خودشان قرار می‌دهد.

۱۰۸ اجرا، ۷۸ شهر، ۳۲ کشور، ۶ قاره، ۱.۱ میلیون طرفدار. تور جهانی «من هستم...» بیانسه، تصاویر کنسرت‌های متعدد او را در قالب یک کنسرت فوق‌العاده و یکپارچه به تصویر می‌کشد. در لابه لای این کنسرت، لحظات برجسته‌ای گنجانده شده که نگاهی نادر به دنیای پویا و شخصی این ستاره چندبعدی ارائه می‌دهد. به عنوان بخش ویژه، مستند پشت صحنه‌ای به نام «یک میکروفون و یک نور» نیز وجود دارد. نسخه بلوری این تور نه تنها یک اجرای فراموش‌نشدنی از این خواننده و هنرمند فوق‌ستاره را ثبت کرده، بلکه استعداد شگفت‌انگیز او را به عنوان فیلمساز، کارگردان و تهیه‌کننده به نمایش می‌گذارد.

این مستند بر اساس مصاحبه‌های صمیمی با خانواده و هم‌تیمی‌های مو فرح، داستان زندگی این دونده دو استقامت و قهرمان المپیک را روایت می‌کند.

اثری تولید شده برای نمایشگاه موریمورا یاسوماسا در موزه هنر یوکوهاما (۶ آوریل تا ژوئن ۱۹۹۶). این فیلم در تئاتری به سبک قدیمی که در فضای نمایشگاه ساخته شده بود به نمایش درآمد و شامل عکس‌هایی از موریمورا در نقش بازیگران زن مشهور خارجی و ژاپنی بود.

این فیلمی درباره یک مرد بدون چهره است. مردی معلول که دست و پایش با طناب بسته شده و در اتاقی سفید، حتی بدون لرزشی، بی‌حرکت مانده است. مجموعه‌ای از صحنه‌های غیرمعمول در این اتاق، آنچه را که میان خاطرات، کابوس‌ها و تصاویر خشونت‌آمیز نهفته است، بیان می‌کند.

روایتی سینمایی از شهری که تمام زیبایی‌های ظاهری‌اش پوسیده است. برای یافتن تصاویری از مرگ، مانند مناظری از شهر که مردم از آن ناپدید شده‌اند و ساختمان‌هایی که تزییناتشان کنده شده و اجزای داخلی‌شان بیرون زده است، تمام توکیو را پیاده گشتم و عکس گرفتم و سپس به آن‌ها جان بخشیدم. (ت. ا.)