مستندی که جزئیات فرآیند بازسازی ۲۷۰ فیلم از ۵۲۰ فیلم گمشده کارگردان پیشگام، ژرژ ملی‌یس را روایت می‌کند؛ پروژه‌ای که با همکاری مشترک لابستر فیلمز، مرکز ملی فیلم و کتابخانه کنگره سازماندهی شده است.

زندگی خارق‌العاده اورسن ولز (۱۹۱۵-۸۵)، معمای هالیوود و یک خالق مستقل و سازش‌ناپذیر: یک نابغه موسیقی، نقاشی عالی، استاد تئاتر و رادیو، شکسپیر مدرن و شعبده‌بازی که همیشه به دنبال ترفند جدیدی برای شگفت‌زده کردن مخاطبانش بود؛ شخصیتی رمانتیک و افسانه‌ای که فقط برای سینما زندگی کرد.

چاک ورکمن، فیلم‌ساز برنده جایزه اسکار، با استفاده از کلمات و ایده‌های فیلم‌سازان بزرگ، از مصاحبه‌های آرشیوی با آلفرد هیچکاک و روبر برسون گرفته تا مصاحبه‌های جدید با مایک لی، دیوید لینچ و یوناس مکاس، نشان می‌دهد که این فیلم‌سازان و دیگران کارهایی انجام می‌دهند که با کلمات قابل بیان نیست و تنها در سینما تجلی می‌یابد.

در سال ۱۹۶۴، ساخت فیلم «دوزخ» به کارگردانی آنری-ژرژ کلوزو متوقف شد. با وجود انتظارات بسیار بالا، حمایت یک استودیوی بزرگ و بودجه نامحدود، این پروژه پس از سه هفته از هم پاشید. این مستند راش‌های اصلی، اکسپرسیونیستی و باورنکردنی فیلم دوزخ، تست‌های بازیگری و تصاویر پشت صحنه را به نمایش می‌گذارد و در عین حال، با بازسازی چشم‌انداز اولیه کلوزو، از طریق مصاحبه‌ها، بازسازی صحنه‌های فیلم‌برداری‌نشده و یادداشت‌های خود کلوزو، بر این تلاش نافرجام نور می‌تاباند.

مادام رزا، روسپی بازنشسته یهودی و بازمانده آشویتس، در طبقه ششم ساختمانی در محله پیگال زندگی می‌کند و سرپرستی فرزندان روسپی‌های دیگر را بر عهده دارد. مومو، پسر بچه‌ای الجزایری که او را مسلمان بزرگ می‌کند، بزرگ‌ترین و محبوب‌ترین کودک اوست. مومو درباره والدینش می‌پرسد و رزا با ابهام پاسخ می‌دهد. با پیر شدن رزا و کم شدن تعداد بچه‌ها، مومو باید بیشتر به او کمک کند؛ به دلیل مشکلات مالی، او سعی می‌کند با نمایش عروسکی در خیابان پول در بیاورد. نادین، یک تدوینگر فیلم، با او دوست می‌شود و پدر مومو نیز پیدا می‌شود. مادام رزا روزهای آخر عمرش را در ترس از بیمارستان می‌گذراند و مومو باید دست به کار شود.