آنتونیو، طراح رقص، در حین تمرین برای اقتباس باله فلامنکو از اپرای «کارمن» اثر بیزه، عاشق رقصنده اصلی یعنی کارمن می‌شود که زنی به شدت مستقل است. آنتونیو به تدریج و درست مانند دون خوزه در اپرای اصلی، گرفتار حسادت و تملک‌گرایی نسبت به کارمن می‌شود و مرز بین تخیل و واقعیت برای او از بین می‌رود.

یک گروه رقص خود را برای اجرای تمرین نهایی نمایشنامه تراژیک «عروسی خون» اثر فدریکو گارسیا لورکا آماده و آن را اجرا می‌کنند؛ داستانی درباره عروسی که در روز عروسی‌اش به همراه عشق قدیمی خود فرار می‌کند.

کریس میلر که همراه با نامادری‌اش در یک عمارت بزرگ و منزوی زندگی می‌کند، با ورود یک قاتل ناشناس داس‌به‌دست، آرامش و انزوایش به هم می‌ریزد.

مستند کوتاهی به کارگردانی برایان دی پالما که نمایشگاه هنر دیدمانی (اپ آرت) سال ۱۹۶۵ در موزه هنر مدرن نیویورک را به تصویر می‌کشد. این نمایشگاه که توسط ویلیام سی. سایتز کیوریت شده بود، نخستین نمایشگاه بزرگ موزه‌ای بود که به هنر دیدمانی اختصاص یافت. این فیلم هم آثار هنری و هم واکنش‌های بازدیدکنندگان را ثبت می‌کند و تصویری از یک لحظه کلیدی در رابطه میان هنر معاصر و درک عمومی ارائه می‌دهد.