آخرین فیلم های منتشر شده در سایت تاینی موویز

روایتی از زندگی و بیماری روانی روت لیتوف، هنرمند و عکاس نیویورکی، و تلاش خواهرش برای کنار آمدن با خودکشی تراژیک او.

مستند «مرد موش‌کور» داستان ران را دنبال می‌کند؛ مردی ۶۶ ساله و مبتلا به اوتیسم که پنج دهه گذشته را صرف ساختن سازه‌ای ۵۰ اتاقه در حیاط پشتی خانه والدینش کرده است. ران بدون استفاده از میخ یا ملات، سازه‌هایی با تعادل بی‌نظیر از مواد بازیافتی که در جنگل‌های اطراف خانه‌اش در پنسیلوانیای غربی پیدا می‌کند، می‌سازد. وقتی پدر ران فوت می‌کند و او با مادر ۹۰ ساله‌اش تنها می‌ماند، خواهر و برادرانش باید تصمیم بگیرند چه چیزی برای ران که هرگز به طور رسمی اوتیسم او تشخیص داده نشده بهترین است، به خصوص زمانی که مادرش دیگر توانایی مراقبت از او را ندارد. دوستان ران در تلاش برای یافتن پول جهت نگه داشتن او در خانه‌اش، با هم متحد می‌شوند تا عمارت افسانه‌ای را که ران اصرار دارد در جنگل متروکه رها شده، پیدا کنند. اما آیا آن‌ها موفق به پیدا کردن آن خواهند شد؟ و مهم‌تر از همه، آیا اصلاً چنین عمارتی وجود دارد؟ این داستان یک زندگی خارق‌العاده، یک خانواده و زیبایی متفاوت اندیشیدن است.

مستندی درباره اینکه چگونه یک نهاد فرهنگی و جمعیتی برجسته، هم فعالیت‌های سنتی خود را حفظ می‌کند و هم خود را با انقلاب دیجیتال وفق می‌دهد.

پیروزی ایرلند بر ایتالیا در جام جهانی ۱۹۹۴ در نیوجرسی، همچنان مایه افتخار ایرلندی‌هاست. اما این افتخار با خاطرات یک قتل‌عام تلخ همراه است: تروریست‌ها به روی مردم شلیک کردند و شش بی‌گناه را در حالی که مشغول تماشای مسابقه در یک کافه کوچک روستایی در ایرلند شمالی بودند، به قتل رساندند. به طرز عجیبی، هیچ‌کس هرگز برای این جنایت متهم نشد. برای بیش از بیست سال، خانواده‌های قربانیان به دنبال پاسخ بوده‌اند. اکنون، سرانجام، شاید آن‌ها پاسخ را یافته باشند. اما آنچه می‌آموزند، یک پرونده قتل مرموز را به یک تحقیق بزرگ‌تر و مرتبط با همه ما تبدیل می‌کند: وقتی دولت‌ها حقیقت را پنهان می‌کنند چه اتفاقی می‌افتد؟

ادای احترامی به فیلمی جذاب ساخته آلفرد هیچکاک در سال ۱۹۵۸ با بازی جیمز استوارت و کیم نوواک، و به شهر سان‌فرانسیسکو در کالیفرنیا، جایی که این جادو در آن خلق شد؛ اما در عین حال یک چالش: چگونه می‌توان بدون استفاده از تصاویر خود فیلم، به یک شاهکار ادای احترام کرد؟ چگونه می‌توان این کار را صرفاً با جمع‌آوری تصاویری از منابع مختلف انجام داد که همگی تحت تأثیر نفرین یک مه سبز مرموز هستند که به نظر می‌رسد باعث سرگیجه‌ای مهارناپذیر می‌شود…

داستان واقعی کوچک‌ترین سرباز کلاه‌سبز که به یک قهرمان جنگی تبدیل شد، اما در نهایت در بی‌خانمانی و تنهایی به قتل رسید؛ کسی که زندگی و مرگش در هاله‌ای از ابهام و راز قرار دارد.

مستند «نیرو» نگاهی به سبک سینما حقیقت به درون اداره پلیس اوکلند می‌اندازد که سال‌هاست با بحران‌های متعددی دست‌وپنجه نرم می‌کند؛ اداره‌ای که در تلاش است تا با خواسته‌های دولت فدرال برای اصلاحات، خیزش مردمی پس از حوادث فرگوسن در ایالت میزوری و یک رسوایی بزرگ و جنجالی مواجه شود.

کابویتا، مرد جوانی که با همسر و دخترانش در کولوزی، شهری در جنوب غربی جمهوری دموکراتیک کنگو زندگی می‌کند، رویای خرید زمین برای ساختن خانه را در سر دارد. برای انجام این کار، او زغال چوب (ماکالا) تولید می‌کند که از خاکستر یک درخت تنومند پهن‌برگ به دست می‌آید. او با حمل کیسه‌های زغال بر پشت دوچرخه‌اش، سفری خطرناک را برای فروش آن‌ها در بازار آغاز می‌کند.

در سال ۱۹۹۶، خوان د مارکوس گونزالس رهبر ارکستر کوبایی، نیک گولد تهیه‌کننده بریتانیایی و رای کودر گیتاریست آمریکایی در هاوانا گرد هم آمدند تا یک پروژه مشترک میان کوبا و مالی ایجاد کنند. وقتی نوازندگان مالیایی موفق به دریافت ویزا نشدند، این تیم تمرکز خود را روی احیای نسل فراموش‌شده‌ای از موسیقی‌دانان افسانه‌ای سبک «سون کوبایو» گذاشت و یک گروه بداهه به نام «بوئنا ویستا سوشال کلاب» تشکیل داد. اکنون دو دهه پس از آن جلسه سرنوشت‌ساز اول، ما با این استادان موسیقی همراه می‌شویم تا آن‌ها به مرور مسیر جادویی زندگی خود بپردازند؛ از خاستگاه‌های متواضعانه‌شان تا تکامل و احیای شگفت‌انگیز فعالیت حرفه‌ای‌شان، همگی در بستر تاریخ پرفرازونشیب کوبا. این فیلم با بهره‌گیری از تصاویر دیده‌نشده از کنسرت‌ها، تمرین‌ها و تصاویر آرشیوی، جشنی احساسی و درخشان از قدرت موسیقی در فراتر رفتن از سن، ایدئولوژی‌ها و طبقات اجتماعی است که ما را از طریق روحمان به یکدیگر پیوند می‌دهد.

مستند «هوندروس» به بررسی زندگی و حرفه عکاس جنگ مشهور، کریس هوندروس، می‌پردازد و داستان‌های تکان‌دهنده و اغلب شگفت‌انگیز پشت معروف‌ترین عکس‌های این فتوژورنالیست برنده جایزه را روایت می‌کند. کریس که پس از حوادث ۱۱ سپتامبر با تعهد به شهادت دادن در مورد جنگ‌های زمانه ما انگیزه گرفته بود، جزو اولین‌های نسل جدید عکاسان جنگ پس از ویتنام بود. این مستند پیچیدگی‌های ذاتی پوشش خبری بیش از یک دهه درگیری را در حین تلاش برای حفظ یک زندگی عادی به تصویر می‌کشد. همچنین محاسبات ناشناخته‌ای را بررسی می‌کند که در تصمیم‌گیری‌های صدم‌ثانیه‌ای مرگ و زندگی، قبل، حین و بعد از ثبت عکس‌هایش دخیل بوده‌اند. کریس در سال ۲۰۱۱ در لیبی کشته شد، اما تأثیر ماندگاری بر حرفه خود گذاشت که هنوز هم احساس می‌شود.