آخرین فیلم های منتشر شده در سایت تاینی موویز

دایانا با استفاده از ویدیوهای خانگی ضبط‌شده توسط مربی صدایش، ما را به تماشای داستان زندگی خود می‌برد.

از روزهای شهادتش در جلسات استماع واترگیت تا مشاوره دادن به دونالد ترامپ، نامزد ریاست‌جمهوری، راجر استون مدت‌هاست که به عنوان یک نیروی تاثیرگذار در آمریکای محافظه‌کار، مردم هر دو جناح سیاسی را خشمگین کرده است. این داستان زندگی این نویسنده صریح، مفسر سیاسی و استراتژیست انتخاباتی پیشرو است.

اگرچه شواهد مربوط به تأثیرات منفی مصرف گوشت بر سیاره زمین و سلامت انسان رو به افزایش است و رفاه حیوانات در حال افول است، اما عشق بشریت به همبرگر، استیک، ناگت و دنده کباب پایانی ندارد. در مستند «پایان گوشت»، مارک پیرشل فیلم‌ساز سفری را آغاز می‌کند تا کشف کند که دنیای بدون گوشت چه تأثیری بر محیط زیست، حیوانات و خود ما خواهد داشت. او با «استر خوک شگفت‌انگیز» که به یک پدیده اینترنتی تبدیل شده ملاقات می‌کند؛ با پیشگامان جنبش گیاه‌خواری مطلق در آلمان گفتگو می‌کند؛ از اولین شهر کاملاً گیاه‌خوار در هند بازدید می‌کند؛ حیوانات نجات‌یافته مزرعه را تماشا می‌کند که از آزادی تازه خود لذت می‌برند؛ و نوآوران آینده غذا را زیر نظر می‌گیرد که بدون استفاده از حیوانات، گوشت و لبنیات تولید می‌کنند و حتی از اقیانوس «بیکن» برداشت می‌کنند.

ریوئیچی ساکاموتو، آهنگساز برنده جایزه اسکار، صداهای ساخته دست بشر و صداهای طبیعی را در آثارش به هم پیوند می‌زند. فعالیت‌های ضد هسته‌ای او پس از فاجعه فوکوشیما در سال ۲۰۱۱ شدت گرفت و فعالیت حرفه‌ای او تنها پس از تشخیص سرطان در سال ۲۰۱۴ برای مدتی متوقف شد.

این فیلمی درباره قدرت و ضرورت اقدامات اجتماعی در دیترویت است، و راه‌حل‌های مردمی که ساکنان آنجا برای گذران زندگی در بزرگ‌ترین شهر کشورمان که تا به حال ورشکست شده است، پیدا می‌کنند.

مت امبری، مستندساز مبتلا به بیماری ام‌اس، مخاطبان را به سفری فراملی می‌برد؛ از ایتالیا تا کانادا و از آزمایشگاه تا خانه، تا سیاست‌های حاکم بر این بیماری را مورد بررسی قرار دهد.

مستندی که گروه موسیقی کانادایی و نمادین «ترجیکلی هیپ» را در دوران پر احساس منتهی به آخرین اجرای حماسی از تور افسانه‌ای سال ۲۰۱۶ آن‌ها به تصویر می‌کشد.

انقلابی در دنیای هنر در حال وقوع است و این اتفاق نه در پاریس، برلین یا هنگ‌کنگ، بلکه در گرند رپیدز میشیگان رخ می‌دهد. «آرت‌پریز» پربازدیدترین نمایشگاه هنری در جهان است و جوایز نقدی آن از مجموع تمام مسابقات دیگر بیشتر است. منتقدان بین‌المللی و عموم مردم، بارها، گالری‌ها و ساختمان‌های متروکه سراسر شهر را پر می‌کنند تا نظاره‌گر بیش از ۱۵۰۰ اثر از مفهوم‌گرایان فکری و هنرمندان آماتور باشند. یک هیئت داوران تحسین‌شده به برنده ۲۰۰ هزار دلار جایزه می‌دهد و مردمی که رای می‌دهند نیز همین مبلغ را به برگزیده خود اهدا می‌کنند. دوربین‌های چابک چهار هنرمند را دنبال می‌کنند که هر کدام نه تنها برای کسب اعتبار از سوی منتقدان، بلکه برای به دست آوردن تک‌تک آرای مردمی تلاش می‌کنند. مستند «هنر بیشتر در طبقه بالا» که بخشی از آن شبیه به یک مسابقه تلویزیونی جذاب و بخشی دیگر کاوشی در دنیای هنر است، بحث‌هایی را به تصویر می‌کشد که آرت‌پریز به طور عمدی (یا ناخواسته) آغاز کرده است: آیا فرهنگ می‌تواند دموکراتیک شود؟ آیا هنرمندان نیاز یا تمایلی به برقراری ارتباط با مخاطبان دارند؟ و آیا نهادهای هنری سنتی در حال از بین رفتن هستند؟

جیمز کامرون و سیمکا جاکوبوویچی با استفاده از نوشته‌های افلاطون، فیلسوف یونانی، به عنوان یک نقشه گنج مجازی، راهی ماجراجویی برای یافتن شهر گمشده آتلانتیس می‌شوند.

در حالی که ریو دو ژانیرو با آماده‌سازی برای جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ و بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ قدم به عرصه جهانی می‌گذاشت، جامعه‌ای از بومیان که خود را «سرخ‌پوستان شهری» می‌نامیدند، سازماندهی شدند تا در برابر تخلیه اجباری خانه‌هایشان مبارزه کنند و با دیگر گروه‌های حاشیه‌نشین متحد شوند. با هجوم این رویدادهای ورزشی شرکتی و دوره‌ای به کلان‌شهرها، روایتی آشنا شکل گرفته است که باعث اختلال بزرگ و فساد در دموکراسی‌های محلی و در عین حال آواره شدن آسیب‌پذیرترین قشر جامعه می‌شود. مقاومت کشور به کشور در حال رشد است و قدرت این شرکت‌های بزرگ را با کنشگری، پوشش رسانه‌ای مستقل و عزم مردم محلی برای حفظ سرزمین خود کاهش می‌دهد. جیسون اوهارا با سپری کردن شش سال در کنار آن‌ها، خود را در این جوامع ادغام کرد و متعهدانه به برجسته کردن بی‌عدالتی‌های فراوان پرداخت. اکنون که توجه‌ها برای این رویدادها به روسیه و ژاپن جلب می‌شود، تماشای این نبردها بیش از پیش ضروری است تا تلاش‌های آن‌ها بیهوده به پایان نرسد.